Levensverhaal

Zeven jaar heb ik gezocht en gewerkt. Tot ik tot stilstand kwam. En weer tot leven. Nu leef ik dat leven soms werken is, niet meer dat leven werken is.

In een zomer ging ik veel uit en was ik veel aan het drinken. Alleen maar bezig. Veel mensen, drukte, intens. Zo ging ik door tot ik besefte dat ik nog maar vier uur per nacht sliep. Ik was heel actief, creatief, maar ook lichtgeraakt. Ik had excessieve vreugde met vrienden, maar ook snel ruzie. Ik werd een beetje manisch.

Toen ik weer overging tot de orde van de dag om te gaan studeren, merkte ik dat ik heel moe was. Ik kwam niet meer in mijn volle energie. Mijn hoofd voelde bewolkt en ik ging heel veel nadenken. Zo begon mijn zoektocht langs psychologen, psychiater, coaches, doktoren, instituten, boeken, cursussen.

Tot ik bij instituut Mind&Health kwam. Hier bleek uit de analyses dat mijn brein drie keer zoveel prikkels uit de omgeving oppikt dan de gemiddelde mens. En hier ook nog hard mee aan de slag gaat. De masseur, Carolien van der Laan, vroeg mij of ik hooggevoelig was, een diagnose die een coach ook al eerder had aangereikt. Ze raadde me aan om mijn lichaam weer los te laten maken. Nu leek het alsof ik de wereld had gedragen, zei ze.

Opeens vielen er puzzelstukjes in elkaar. Via een goed vriendinnetje kwam ik bij Korrie de Vet. Een zegen. Zij masseerde mijn rug, waar ik de meeste pijn had, maar was benieuwd naar mijn buik. Mijn buik? 'Daar is niets mis mee hoor,' zei ik. Ze voelde en het leek wel of ik rots had ingeslikt.

Terwijl ze mij in de weken erna bleef masseren en ik me steeds beter ging voelen, kwam ik via Korrie bij mesoloog, Paul Horsthuis. Met behulp van elektrofysiologische diagnostiek kwam hij tot de volgende conclusie:

In de zomer zeven jaar geleden ging mijn middenrif op slot, raakte mijn lever de kluts kwijt en stopte mijn galblaas met optimaal functioneren. Mijn darmen waren geïrriteerd. Hierdoor werd mijn eten niet goed verwerkt en haalde ik onvoldoende stoffen uit uit mijn voeding. Onvoldoende om mij weer op te laden.

Op advies stopte ik met gluten eten en kreeg een middeltje voor mijn galblaas. Mede dankzij de ondersteunende massages en werkwijze van Korrie, begon mijn energie zich te herstellen.

En zo ontstond een heel leven.

Deze website is een eerbetoon aan de weg die ik aflegde en nog steeds bewandel.
En aan alle mensen die mij hebben geholpen.

Levensverhaal

Foto door Reitse van Mourik
www.flickr.com/photos/reitse/

V I G D Í S G R Í M S D Ó T T I R (1953)

uit | Moordliederen | fragment (2e helft) uit Alles Leeft | 2007:

Ik ben de toeschouwer
die niemand ziet
Ik ben de toeschouwer
achter
het leven
de lucht
de kleuren
de dieren
de mensen
de wegen
achter mezelf
die ook niemand ziet

de tijd en de tijd en de tijd

Mij gaat het goed

Nooit zijn mijn ogen meer open geweest
Nooit heb ik me warmer gevoeld

Met dank aan Jan van de Veer

Life